Ике йөҙлөлөктө фаш итергә яраймы?

Юҡ, сөнки һин икенсе кешенең күңелен, йөрәген асып ҡарай алмайһың. Ҡөрьәндә әйтеле­үен­сә, иманы булмаған, изге ғәмәлдәр ҡылмаған, дөрөҫ­лөктән тайпылған, сабыр­һыҙ кешеләрҙең эштәре харап. Мосолман тик яҡшы ғәмәлдәр генә ҡылырға тейеш. Эргәһен­дәгеләрҙе ике йөҙлөлөк гонаһынан ҡотҡарыр өсөн ҡулынан килгәндең барыһын да эшләү – бурысы. Ә инде быға күҙ йомоп ҡарау – уларҙы упҡынға этеп төшөрөү менән бер. Әгәр ҙә бер-беребеҙҙе ике йөҙлөлөктә ғәйепләп, арабыҙҙа ғауға, низағ сығарһаҡ Иблис өсөн бөтөнләй көсһөҙгә әйләнәсәкбеҙ. Уға был осраҡта беҙҙе юлдан яҙҙырыуы анһатыраҡ буласаҡ.
“Нисек инде?” – тип һорар­һығыҙ. Эйе, хәҙис бар. Мөхәммәт пәйғәмбәр ғәләй­һиссә­ләм ике йөҙлөлөктө ошолай тасуирлай:
– вәғәҙәһен үтәмәй;
– алдаша;
– ышанысты аҡламай.
Был хәҙис аша ошо сифаттары булған кешене ике йөҙлөгә тиңләй алабыҙ түгелме? Уныһы шулай. Әммә иң тәү сиратта үҙебеҙҙә ошо сифаттар юҡмы икәнлеген асыҡларға кәрәк. Ашығыс һы-ғымталар яһау бик хәүефле. Ғәйепләмәгеҙ – ғәйепһеҙ бу­лыр­һығыҙ!
Мәсьәләнең төбөнә төшмә-йенсә, дәлилдәр булмайынса, үҙ күҙҙәрең менән күрмәйенсә кемгәлер баһа ҡуйыу – оло яңылышыу.
1. Әгәр мосолман вәғәҙә биреп тә үтәмәһә, үҙен ике йөҙлөлөккә яҡынайта, әлбиттә. Тик түбәндәге аятты ла оноторға ярамай. “Юғары зат көсөбөҙ етмәҫтәйҙе иңгә һалмай”. Тимәк, кеше етди сәбәптәр арҡаһында вәғәҙәһен үтәй алмауы ла ихтимал.
2. Алдаша икән, тимәк, ике йөҙлө. Эйе, булыуы ихтимал. Әммә Изге Ҡөрьән һәм Сөннәт юлы менән барыусы кешеләргә һаҡһыҙ хаталаныу һәм онотоу-санлыҡ ғәфү ителә. Кешенең хәтеренән сығыуы йә хаталаныуы ла бар бит.
3. Ышанысты аҡламай икән, ике йөҙлө, тибеҙ. Әммә барыбыҙ ҙа бик ҡатмарлы осраҡтарҙа тыйылғанды үтәргә ярағанлығын белә. Хәлдең ни тиклем ауыр булғанлығына ҡарап йомшартыу сараһы эҙләнә. Шуға күрә, мосолман көсөргәнешле хәл арҡаһында ышанысты аҡлай алмауы ла бик ихтимал.
Кешенең ысын хәлен бел-мәйенсә, тәнҡит күҙлегенән ҡарарға ашыҡмайыҡ әле. Бер-беребеҙгә асыулы уйҙар, шик-шөбһә артҡан һайын, Хоҙайҙың үҙебеҙгә ҡарата асыуы артыр. 49-сы сүрәнең 12-се аятында әйтелгән һүҙҙәр быға асыҡ иҫбатлау булып тора:

“Шикләнеүҙәрҙән, дәлилһеҙ-ниһеҙ бүтәндәр хаҡында алама уйлау-ҙан һаҡ булайыҡ. Ҡайһы бер уйҙарҙың, һығым­та­лар­ҙың, икеләнеүҙәрҙең гонаһ икән­леген онот­майыҡ.
Кире осраҡта иһә, Аллаһ­тың ғәфү итеүен һорағыҙ, Ул ярлыҡар.