Шағир ҡомарлы уйында еңелгән

Урыҫ әҙәбиәтен һөйөүселәр Михаил Лермонтовты талант­лы шағир, ғә­ҙеллек өсөн кө­рәш­кән, самодержавие һәм ҡоллоҡтоң асыҡ дошманы булараҡ белә. Әммә күптәргә уның тормошо, нин­дәй кеше икәнлеге, башҡа­лар­ҙың уға мө­нә­сәбәте сер бу­лып ҡала.
Шағирҙы замандаштары әллә ни хөрмәт итеп бармаған. Уның ваҡытһыҙ дуэлдә үлеп ҡалыуы бер кемдә лә тиерлек йәлләү тойғоһо тыуҙырмаған. Ә батша Николай I: “Эткә – эт үлеме”, – тип әйткән.
Төҫ-башҡа әллә ни күркәм, оҙон буйлы бул­маған шағирҙы гүзәл зат ҡына түгел, ир-ат та өнәп бөтмәгән. Өҫтәүенә ул өҫ-башына, бөхтәлеккә әллә ни иғтибар итмәгән. Үҙен ма­һайыулы тотҡан, үпкәсел булған, кәм­һеткәнде онота алмаған.

Малай иртә үкһеҙ етем ҡалып, өләсәһе тәр­биәһендә үҫкән. Ҡалған туғандары уны үгәй­һетеп, ситләтеп ҡараған. Шағир ҡомарлы уйын­дарҙа, ярыштарҙа һәр ваҡыт еңелгән. Ҡатмарлы холҡо арҡаһында уға ҡыҫҡа ғына ғүмерендә өс дуэлдә ҡатнашырға тура килгән. Шулай булыуға ҡарамаҫтан, Михаил Лермонтов әле лә иң талантлы урыҫ шағирҙарының береһе булып ҡала.