Үҙемә лә эләкте

Автобуста тиктомалдан ғау­ға ҡупты. Бисә-сәсә араһында. Кемдер кемеһенеңдер аяғына баҫҡанмы әллә төйөнсөгөндәге помидоры һытыл­ғанмы, белмәҫһең. Икегә бүленеп алды былар, әһә, бер “фронтта” өс ҡатын, икенсеһендә – дүртәүме, бишәүме. Миңә йәнәш ултырғаны ғына ләм-мим. Холҡон оҡшатыпмы, әйткән булдым үҙенә:

– Һеҙ, мадам, бер яҡҡа ла...

– Ә һинең ниндәй ҡыҫылышың бар? Бирәм мин һиңә мадамды!

Беҙҙең һөйләшеүгә ба­рыһы ла ҡолаҡ һалған икән: ике “команда” ла берләшеп, мине тетергә кереште. Әр­ләшеү ғәләмәте йоғошло ви­рустан да яманыраҡ, имеш! Аптырағас, етер ергә етмәй төшөп, йәйәүләргә тура килде.

– Һин һытҡанһыңдыр әле помидорымды! – тип ҡалды, етмәһә, бола ҡуптарған ха­ным. – Хам!

Ғалим ҡарғаған ҡулайлама

Радар тигәндәре юлдағы машинаның тиҙлеген, ҡайһы тирәлә елдереүен радио тулҡындары ярҙамында билдәләүсе ҡулайлама, имеш.... Нәҡ шул приборҙы уйлап тапҡан инглиз ғалимы Радар, машинаһын ҡыҙыу ҡыуғанда мул ғына штрафҡа тарығас:

– Үҙ башыма эшләгәнмен ҡәһәр һуҡҡан приборҙы! – тип әйтә, ти, юл полицияһына.

Светофор – ҡотҡарыусы!

Элегерәк, ҡала транспорты ҡапыл ныҡ үҫешә башлаған мәлдә, бер ай эсендә ике йә өс кеше юл аша сыҡҡанда тапалып үлһә, шул ергә светофор ҡуйырға ашыҡҡандар, тиҙәр. Уйлай китһәң, әле­ге һәләк булыусылар... мең-мең йәйәүлене ҡотҡарыу өсөн йәндәрен биргән түгелме?

Китһә ни?

Ике әҙәм урамда гәпләшә, ти.

– Фәлән апа (атайҙан оло ир кеше) күренмәй, шәт Сибайға һыпыртҡан...

– Бер китһә, аҙнаһыҙ ҡайтмай торған...

Аҙна үтеүгә, теге икәү ҡабат осрашҡан.

– Фәлән апа Сибайҙан ҡайт­ҡан. Сәпсим бөлгән, әй.

– Ун көн йөрөгәс ни... Яҡын-ара ерме, Сибай тигәс тә!

Баҡһаң, Иҙел баштарындағы халыҡ лаҡабынса, “Си­байға китеү” – запойға китеү, имеш. Һай, таҫма телдәр! Рәсәйҙән ситкә ебәрмәгәс, хуп, үҙенә күрә патриотлыҡ таһа был.

Ә бәғзе төбәктәрҙә, алыҫ тип тормай, ағай-энеләр Ха­баровскиға уҡ “елдерә”, тиме. Поезда, ай-һай, барып ҡайтыу ғына өс аҙналапҡа һуҙыла...

Сабир Шәрипов.