Әсә һүҙе Минира БИКӘНӘСОВА

Әсә һүҙе

Уттан алам, һыуға һалам...
Юҡ шул инде башҡа сарам,
Тик уңалһын йөрәк ярам
Һине уйлап көн-төн янам,
Ҡайтыр юлдарыңа бағам.
Төштәремдә ҡыҫып һөйәм,
Өндәремдә янып-көйәм.
Ярҙам итмәҫемде беләм
Өмөт күлдәгемде кейәм,
Имен йөрө, балам, тиәм.
Минең хәлде кем һуң аңлар?
Атыр әле тыныс таңдар!
Сабырҙарҙы һөйә Аллаһ
Лә илаһи иллаллаһ...
Лә илаһи иллалаһ...

САМАУЫР

Өләсәйем самауыры
Йырлап уятты мине.
Өйҙө нурлап, ҡояш кеүек
Өҫтәлдә торор ине.

Самауырҙың эстәренә
Әллә күпме моң һыйған.
Сер һөйләшеп, хуш еҫле сәй
Эсә-эсә кем туйған?

Ҡыҙым килгән ҡунаҡҡа, тип
Өҫтәлгә һый ҡуйылған:
Ҡоймаҡтары, бәлештәре
Баланынан, муйылдан...

Самауыр яңырып китә,
Өҫтәһәң утлы күмер.
Шулай барыр кеүек ине
Миңә һәр ваҡыт ғүмер...

Самауыр сәйе йылыһы
Күсте минең күңелгә.
Өләсәйемдең урыны
Хәҙер йәннәт түрендә.

...Йылдар үтте. Мин - өләсәй,
Самауырым йыр көйләй.
Ейәнсәргә сәй яһайым
Серҙәрем һөйләй-һөйләй.