

Кеше үлһә...
Кеше үлһә, эй, һөйләйҙәр,
Күҙ йәш түгеп һөйләйҙәр.
Ниңә икән шулай итеп,
Тере саҡта һөймәйҙәр?
Үлгәс кенә кешенең
Яҡшы яғын күрәләр.
Бағышлайҙар шиғырҙар,
Доғалар һәм сүрәләр.
Үҙе быны белә микән?
Уйлап та ҡарамайҙар.
Барын да юғын һөйләп,
Яҡын кешеләренең
Йөрәген яралайҙар.
Кисә генә һеҙҙең янда
Йөрөнө ошо бәндә.
Ниңә йылы һүҙегеҙҙе
Йәлләнегеҙ шул мәлдә?
Һеҙҙең йылы һүҙегеҙгә
Мохтажлыҡ кисергәндер.
Бер тамсы татлы һүҙҙе лә
Тәмләүҙән иҫергәндер.
Тере саҡта күрмәнегеҙ,
Оҙатҡанда – тулы зал.
Кемегеҙҙер мәрхүмгә
"Ҡаҙап" та ҡуйҙы миҙал.
Талантын да танынылар,
Тапшырылыр исем дә...
Шөһрәтенә ҡыҙығып,
Баҫып тора иҫәндәр.
Ниңә кеше тере саҡта
Атҡарылмай был эштәр?
Ошо хаҡта уйланырға
Ваҡыт, таныш-белештәр.
Үлдеме, мәрхүм менән
Барыһы ла дуҫлаша.
Һәммәһе лә изге булған,
Хоҙай үҙе ҡушҡанса.
Кеше үлһә, эй, һөйләйҙәр,
Күҙ йәш түгеп маҡтайҙар.
Бығаса ҡайҙа булғандар?
Саҡ янына ятмайҙар.
Кеше үлһә, эй, һөйләйҙәр,
Телдәре телгә йоҡмай.
Борсотмағыҙ, ул инде
Мәңгелек йортта йоҡлай.
Миҙал
(Күмгән чакта
кызыл мендәр белән
Матур гына берәр кыз-кыркын
Тотып барыр өчен,
орден түгел,
Сыңар медаль дә юк, к чуртым!
23 февраль, 1988 ел. Әнгам АТНАБАЕВ “ГАЕП — ҮЗЕМДӘ” шиғыры)
Йөрәгемде алып тағыр инем,
Орден итеп һеҙҙең күкрәккә!
Мөнир Иҡсанов “АҠ ХАЛАТЛЫ ҺАЛДАТТАР”
Түшемдә бер миҙал да юҡ,
Ордены ла биҙәмәй.
Шунда ялпылдап торорға,
Кейемемдең, исмаһам,
Юҡ эре бер һиҙәбе.
Эш ҡалай киҫәгендәме?
Тере "миҙал"ым – йөрәк.
Эсе тулы ялҡын уның,
Эсе тулы моң, һағыш,
Унан ни ҡәҙерлерәк?
Күкрәктәге был "миҙал"ым
Ялтырап тормай тыштан.
Ул – түрә бүләге түгел,
Бирелгән ул тыумыштан.